Wald Gielczyn bei Lomza - deutsch

Las Giełczyn koło Łomży - film po polsku

Wald Czerwony Bór in Pniewo bei Łomża

Grab der Opfer in Pniewo

Nicht weit von Giełczyn und Łomża, am Rande der Wälder von Czerwony Bór, liegt das Dorf Pniewo. In ihrer Umgebung, im Jahre vor allem 1942, aber auch 1941 und 1943 haben die Deutschen mehrere hundert Unbekannte hingerichtet - wahrscheinlich Häftlinge aus dem Gefängnis von Lomza, und am 18. September 1943 - dreißig Menschen aus der Lomża-Intelligenz. Die Leichen von 12 Bewohnern von Łomża erkannten am 1945 Familien, die sie auf dem Friedhof von Łomża beigesetzt. Der Rest der Opfer blieb für immer im Waldgrab. Heute steht auf dem umzäunten Grab das Kreuz und eine Gedenktafel mit den Namen der exhumierten Opfer. Es ist sehr wahrscheinlich, dass etwa 400 Menschen im Wald in der Nähe von Pniewo ermordet wurden. Das waren Juden und Polen aus der Umgebung von Łomża. 

Niedaleko Giełczyna, również na obrzeżu lasów Czerwonego Boru, leży wieś Pniewo. W jej pobliżu hitlerowcy dokonali w 1942 roku egzekucji kilkuset niezidentyfikowanych osób – najprawdopodobniej więźniów z łomżyńskiego więzienia, a 18 września 1943 roku – trzydziestu osób spośród łomżyńskiej inteligencji. Ciała 12 mieszkańców Łomży rozpoznały, w 1945 roku rodziny, chowając je na łomżyńskim cmentarzu. Reszta ofiar pozostała na zawsze w leśnym grobie. Z dużym prawdopodobieństwem można twierdzić, że w lesie koło Pniewa poniosło śmierć ok. 400 osób.

Wald - Las Giełczyński - Hinrichtungen bei Łomża

Denkmal in Wald Giełczyn bei Łomża

Der größte und am längsten verwendete der Ort der Hinrichtungen war Wald Las Giełczyński (ehm. Vorkriegstruppenübungsplatz) neben Łomża. Die ersten Hinrichtungen fanden es in der zweiten Hälfte des Jahres 1941 und den letzten - Sommer 1944. Zusätzlich zu den Massenerschießungen von Juden in einer speziell ausgegrabenen Gruben aufgezogen, die Gestapo und Gendarmerie Lomza vergrub das Opfer in verschiedenen Höhlen, alte Gräben und auch von alten Brunnen. Die im Jahre 1944 abziehenden Deutschen verbrannten die meisten Leichen. Es gab nur 146 nicht identifizierten Opfer, die im Jahr 1958 Polnischen Roten Kreuzes exhumiert und begraben auf dem Militärfriedhof in Lomza. Am Ort der Ausführung der Mordes stehen drei Denkmäler (in den drei wichtigsten Orten der Hinrichtung) und der Gedenkstein wurde 1973 von Juden gegründet - Łomżyniaków aus Israel. In Giełczyn starben etwa 12.000. Opfer - siebentausend Juden und fünftausend Polen.

Największym i najdłużej wykorzystywanym miejscem egzekucji był las Giełczyński (teren przedwojennego poligonu wojskowego). Pierwsze egzekucje miały tam miejsce już w drugiej połowie 1941 roku, a ostatnie – latem 1944. Oprócz masowych egzekucji Żydów, chowanych w specjalnie wykopanych dołach, Gestapo i łomżyńska żandarmeria grzebali swoje ofiary w najróżniejszych miejscach- zagłębieniach terenu, starych okopach a nawet starych studniach. Odstępujący w 1944 roku Niemcy spalili większość zwłok. Według dostępnej i zachowanej, szczątkowej, dokumentacji w Giełczynie poniosło śmierć około 12 tyś. ofiar- siedem tysięcy Żydów i pięć tysięcy Polaków.