Luftangriff auf Działoszyn und Verbrennung der Stadt durch Wehrmacht.

Gedenktafel in Działoszyn

Działoszyn nach dem Luftangriff am 1.09.1939

Während des Verteidigungskrieges von 1939 Działoszyn war der Ort der schweren Kämpfe der polnischen 30. Infanteriedivision des Generals Leopold Cehak. Działoszyn wurde am 1. September 1939 dreimal bombardiert durch das 77. Bomberregiment. Das erste Mal um 7:20 bis 12 Bomber, das zweite Mal um 9:10  Uhr 16 Bombern, das dritte Mal um 11.00 Uhr 30 Bomber. Insgesamt ließen die deutschen Luftwaffenflieger über 100 Bomben fallen. Działoszyn nach dem ersten Luftangriff  war schon schnell in Flammen. 226 Zivilisten wurden tot, darunter 51 Männer, 54 Frauen und 121 Kinder und Jugendliche. 

Am 1. September drangen deutsche Truppen in die südlichen Länder der Gemeinde Działoszyn ein. Alle Dörfer wurden entlang der Warthe niedergebrannt. 14 Zivilisten wurden an diesem Tag auch getötet.

Am 3. September 1939 Działoszyns Besetzung durch die Deutschen und fast vollständige Verbrennung durch deutsche Soldaten als Vergeltung für den Tod von General Dill. Einzelne Gebäude überlebten: eine Kirche, ein Gesundheitszentrum, eine Feuerwache (eine ehemalige Gemeindewaage), eine Bank von Spółdzielnia Spożywców, eine Mühle und einige Häuser.  Die Deutschen erschossen den Priester des Kanonikus von Ignacy Chartlinsk auf dem Kirchplatz. Auf dem Feld in der Nähe der Kapelle in Racisz erschossen sie Franciszek Szczepaniak. Działoszyn erhielt den neuen Namen Dilltal (von Familienname von deutschen General Dill, der in der Umgebung von Działoszyn gefallen war).

Podczas wojny obronnej w 1939 r. Działoszyn był miejscem ciężkich walk polskiej 30 Dywizji Piechoty generała Leopolda Cehaka. Działoszyn został zbombardowany trzykrotnie 1 września 1939 r. przez niemiecki 77 Pułk Bombowy. Po raz pierwszy od 7:20 zrzucało bomby do 12 bombowców, po raz drugi o 9:10 16 bombowców, po raz trzeci o godzinie 11:00 30 bombowców. Ogólnie rzecz biorąc Niemcy zrzucili ponad 100 bomb. Działoszyn już  po pierwszym ataku stanął w płomieniach. Zginęło 226 cywili, w tym 51 mężczyzn, 54 kobiety i 121 dzieci i nastolatków.

1 września wojska niemieckie zaatakowały południowe tereny Działoszyna. Wszystkie wsie zostały spalone wzdłuż Warty. 14 cywilów również zostało zamordowanych tego dnia.

3 września 1939 r. rozpoczyna się okupacja Działoszyna przez Niemców i prawie całkowite spalenie miejscowości przez żołnierzy niemieckich w odwecie za śmierć generała Dilla. Zachowały się pojedyncze budynki: kościół, ośrodek zdrowia, remiza strażacka (dawna waga miejska), bank Spółdzielni Spożywców, młyn i kilka domów. Niemcy zastrzelili kapłana kanonika Ignacego Chartlińskiego na placu kościelnym. W polu obok kaplicy w Raciszu zastrzelili Franciszka Szczepaniaka. Działoszyn otrzymał nową nazwę Dilltal (od nazwiska niemieckiego generała Dilla, który zginął w okolicach Działoszyna).

Luftangriff auf Frampol

Frampol vor und nach Luftangriff

In Frampol gibt es eine regelmäßige, geometrische Form der Stadt mit dem größten Markt in Europa, auf dem das Rathaus lag. 12 deutsche Bomber benutzten das Layout des Ortes als Trainingsziel.

Am 13. September 1939 unternahmen Flugzeuge der 4. Luftflotte von General Lohr einen Luftangriff auf Frampol, und die Bomben und Brandbomben machten die Stadt in wenigen Stunden zur Ruine. Zu dieser Zeit brannten etwa 90% der Gebäude nieder, nur die Targowa Straße im östlichen Teil der Stadt und zwei Gebäude in der benachbarten Orzechowa Straße wurden gerettet. Trotz dieser erheblichen Schäden waren die Verluste bei den Menschen nicht groß (ca 10 Opfer). Nach der Bombardierung von Biłgoraj und Janów Lubelski organisierten die Einwohner von Frampol eine Bürgerwache, die beim Anblick der ankommenden Flugzeuge Alarm schlug. 

We Frampolu znajduje się regularny, geometryczny kształt miasteczka z największym wówczas w Europie rynkiem, na którym znajdował się ratusz. Niemieckie bombowce posłużyły się układem miejscowości jako celem treningowym. 13 września 1939 roku, 12 samolotów z IV Floty powietrznej generała Lohra dokonały nalotu na Frampol, a bomby burzące i zapalające w kilka godzin obróciły miasteczko w ruinę. Spłonęło wówczas około 90% zabudowań, ocalała jedynie usytuowana we wschodniej części miasteczka ulica Targowa, oraz dwa budynki przy sąsiedniej ulicy Orzechowej. Pomimo tak znacznych zniszczeń starty w ludziach nie były duże (około 10 osób). Po zbombardowaniu Biłgoraja i Janowa Lubelskiego mieszkańcy Frampola zorganizowali straż obywatelską, która wszczęła alarm na widok nadlatujących samolotów. Ponadto wiele osób ukryło się wcześniej poza granicami Frampola.