Zbrodnia na ul. Tarczyńskiej 17 - rzeź Ochoty w czasie powstania 1944 r.

W czasie powstania warszawskiego na Ochocie na ul. Tarczyńskiej 17 3 sierpnia 1944 r. esesmani, stacjonujący w pobliskiej szkole przy ul. Tarczyńskiej 8, zamordowali 17 Polaków.

Egzekucja niemiecka w Grudziądzu 29 X 1939 r.

Zbrodnia w Białochowie 1939

Warschauer Aufstand 1944

Kapitulation des Warschauer Aufstands 2 Oktober 1944

Schlacht um Warschau 8 - 28 September 1939

Überfall auf Polen 1939 - Polenfeldzug

Krwawa jesień pelplińska 1939 r.

Niemiecka egzekucja na Kruczku 30 lipca 1944 r.

Niemiecka egzekucja mieszkańców Marek, Zielonki, Pustelnika, Strugi na Kruczku jako odwet za akcje AK (rejon II Celków) przed wybuchem powstania warszawskiego (30 lipca 1944). Zapraszam do zobaczenia mojego filmiku i poznania tej tragicznej historii z dziejów Marek i Zielonki.

Zbrodnia w Ponarach k. Wilna

Film o zbrodni niemiecko-litewskiej w Ponarach k. Wilna. W czasie II wojny światowej, w latach 1941–1944 las w Ponarach był miejscem masowych mordów (ok. 100 tyś. osób) dokonywanych przez oddziały SS, policji niemieckiej i kolaboracyjnej policji litewskiej pod Wilnem. Wśród nich do 70 tys. stanowili Żydzi. Wśród pozostałych ofiar znajdowało się do 20 tysięcy Polaków (inteligencja wileńska i żołnierze Armii Krajowej), a także grupy Romów, komunistów oraz Rosjan.

Rzeź Woli 1944

Dr Szymon Niedziela, znawca powstania warszawskiego, przybliża zbrodnie niemieckie i ich kolaborantów w warszawskiej dzielnicy Wola w sierpniu 1944 roku. Rzeź Woli to eksterminacja mieszkańców Woli dokonana przez oddziały SS i policji niemieckiej w pierwszych dniach powstania warszawskiego w sierpniu 1944 roku.

Rzeź Woli stanowiła bezpośrednią realizację rozkazu Adolfa Hitlera, nakazującego zburzenie Warszawy i wymordowanie wszystkich jej mieszkańców. W trakcie masakry, której punkt szczytowy przypadł w dniach 5–7 sierpnia 1944, zamordowano ponad 40 tys. polskich mężczyzn, kobiet i dzieci. Była to prawdopodobnie największa jednorazowa masakra ludności cywilnej dokonana w Europie w czasie II wojny światowej, a zarazem największa w historii pojedyncza zbrodnia popełniona na narodzie polskim.

Przed godziną W - Sytuacja militarna na froncie wschodnim

Dr Szymon Niedziela przedstawia sytuację militarną na froncie wschodnim przed wybuchem powstania warszawskiego w 1944 roku (przed godziną W). 22 czerwca 1944 na Białorusi rozpoczęła się wielka ofensywa Armii Czerwonej, znana pod kryptonimem „Bagration”. W krótkim czasie cztery radzieckie fronty rozgromiły niemiecką Grupę Armii „Środek”. Radziecki 1. Front Białoruski otrzymał następnie zadanie sforsowania Bugu, dojścia do Wisły, utworzenia przyczółków na jej lewym brzegu (na północ i południe od Warszawy) oraz opanowania warszawskiej Pragi. Oznaki niemieckiej klęski były widoczne również w samej Warszawie. W związku z nadciąganiem Armii Czerwonej wśród Niemców w mieście szerzyła się panika, która osiągnęła punkt kulminacyjny w dniach 23–24 lipca i trwała do 27 lipca. Ulicami stolicy wycofywały się na zachód resztki niemieckich oddziałów rozbitych na Białorusi. Z miasta masowo uciekali cywilni Niemcy; ewakuowano zakłady przemysłowe, urzędy i więzienia; przestała się ukazywać prasa gadzinowa. Miasto przejściowo opuściły także cywilne władze okupacyjne (gubernator Fischer, starosta Leist) oraz niektóre jednostki policji.

Rzeź Woli - niemieccy oprawcy i kolaboranci

Kościół parafii św. Wojciecha - obóz przejściowy w czasie powstania warszawskiego

Niemiecki stalag 324 dla jeńców sowieckich - Grądy koło Ostrowi Mazowieckiej

Intelligenzaktion - Ein Hundert Tausend Opfer der Vernichtung der Polnischen Eliten

Intelligenzaktion

Die Intelligenzaktion, auch Flurbereinigung oder Direktaktion genannt, war nur ein Teil des großen Germanisierungsplans, der u.a. für die Gebiete des besetzten Polens, die von den Deutschen Generalplan Ost ("General Eastern Plan") genannt wurden – die Gebieten die an das Reich angeschlossen wurden.

Das Generalplan Ost hatte die folgende Zwecke:

85% Polen waren zur Deportation nach Sibirien oder Extermination vorgesehen. Nur etwa 5 Millionen Polen sollten in General Gouvernement als Sklaven dienen. Die Kinder mit arischen Aussehen sollten ausgesiedelt werden und von Deutschen ‘Lebensborn’ Verein germanisiert (Adoption von deutschen Eltern).  

  

Als Martin Bormann diese Zwecke erklärte: ...

„Unbedingt zu beachten sei, dass es keine <<polnischen Herren>> geben dürfe. Wo polnische Herren vorhanden seien, sollten sie, so hart das klingen möge, umgebracht werden. Es dürfe fuer Polen nur einen Herrn geben und das sei der Deutsche; zwei Herren nebeneinander könne es nicht geben; daher seien alle Vertreter der polnischen Intelligenz umzubringen. Dies klinge hart, aber das sei nun einmal das Lebensgesetz ... Das Generalgouvernement sei eine polnische Reservation, ein großes polnisches Arbeitslager; ... die Ausleihzentrale fuer ungelernte Arbeiter“

Nur in polnischen Pommern wurden 23,000 Polen ermordet.  Zusammen mit denen, die hierhergebracht wurden: Juden und Polen aus Deutschland, kann diese Menge sogar 40,000 erreichen.

Polen aus Danzig, Gdynia, Wejherowo, Starogard und Puck wurden hauptsächlich in Wäldern erschossen -  Piaśnicki Wald bei Wejherowo, in Mniszek in Świecie, im Szpęgawskie Wald bei Starogard. Von 1,2 tausend bis zu 1,4 tausend Polen wurden erschossen im Fordorn Tal des Todes in Bydgoszcz.

Hinrichtungen in den Wäldern von Piaśnica, die Pommern Palmiry und Katyn genannt, die Täter versuchten geheim zu halten.  Dank Zeugnissen ein paar lokalen Polen ihre schockierenden Umstände wurden bekannt. Opfer - Männer, Frauen und Kinder - wurden mit äußerster Brutalität behandelt. Sie wurden aus dem Gefängnis gebracht und gezwungen sich zu Unterwäsche auszuziehen und über den Gruben des Todes zu knien. Dann wurden sie mit Maschinengewehren getötet. Diese Exekutionen passierten während des Tages als aber auch nachts.

Auf der Leiche wurden nach dem Krieg Spuren der Folterung entdeckt. Zeichen geben Das Leben der Menschen wurde oft mit Ärgernissen geschlagen. Wahrscheinlich waren da auch Fälle des Begräbnisses der lebendigen Verwundeten. Auch winzige Kinder wurden ermordet, Ihre Kopfe wurden gegen Bäume zerschlagen (Grausame Spuren dieser Praktiken wurden auf Stämmen entdeckt - wahrscheinlich um Munition zu speichern).

SS-Mörder waren oft betrunken – unter den Leichen in den Gruben wurden leere Flaschen gefunden. Kleidung der Opfer wurde sorgfältig geerntet und zu Wejherowa mit den gleichen Lastwagen die früher die Opfer gebracht zum Ort der Hinrichtung hatten, transportiert.

12.000 Polen kamen ums Leben in den Wäldern von Piaśnica, wo der größte Massenmord der Intelligenzaktion geschah.

Während der ganzen Intelligenzaktion wurden ungefähr 50,000 Polen ermordet and weitere ca. 50,000 wurden in die Konzentrationslager deportiert. Nur wenige haben überlebt. Spätere ‘Aktion AB’ in Generalgouvernement hatte die gleiche Zwecke und Tausende Opfer, zum Beispiel in Wälder bei Warschau (u.a. Palmiry) erschossen.

#NS #SS #SD #Voelkermord #Polen unter Deutscher Besatzung #Hitler #Selbstschutz #Hinrichtungen 

Rzeź Woli - Massaker von Wola

Pniewo koło Łomży - miejsce niemieckich egzekucji

Czarna sobota w szpitalu św. Łazarza na warszawskiej Woli

Zbrodnie niemieckie w Barbarce / Toruń 1939 - film

Pierwsza egzekucja publiczna w Warszawie i w Markach

KL Auschwitz - Opfer / Ofiary

Niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny Auschwitz. Czy tylko tam byli Żydzi? Wiecie, że początkowo to był przede wszystkim obóz dla Polaków. Zapraszam do zobaczenia filmiku na temat narodowości więźniów i liczby ofiar.

Deutscher Soldatenfriedhof in Joachimów - Mogiły - Film / Joachimow - Mogily

Deutscher Soldatenfriedhof in Warschau / Nordfriedhof - deutsch

Polen im Zweiten Weltkrieg

Rzeź Woli - Massaker von Wola / Warschau

Wydmy Łuże - film o egzekucji po akcji Wieniec 1942

Verbrechen in Bochnia / Egzekucja w Bochni

Hinrichtung in Bochnia

Hinrichtung in Bochnia

Hinrichtung in Bochnia

Verbrechen in Bochnia - die Ermordung von 52 Zivilbevölkerung von Bochnia und Umgebung, durch die deutschen Besatzer am 18. Dezember 1939. Es war einer der ersten Massenerschießung auf polnischen Gebieten während des Zweiten Weltkrieges in entgegen dem Völkerrecht wurde der Grundsatz der kollektiven Verantwortung angewandt.In Bochnia begann am 16. Dezember 1939 Angriff auf die Polizeistation des Deutschen, die von Mitgliedern der Untergrundorganisation Biały Orzeł (F. Krzyszkowski, J. Piatkowski) durchgeführt. Zwei Polizisten, darunter der Kommandant, wurden in einem mehrstündigen Kampf um die Polizeistation getötet. Krzyszkowski und Piątkowski wurden schwer verletzt, und am nächsten Tag wurden sie gefangen genommen und auf dem Posten eines Leuchtturms vor der Polizeistation gehängt.Am 17. Dezember 1939 traf eine Strafexpedition in Bochnia in der Stärke eines SS-Bataillons ein und ließ sich in der Nähe des Marktplatzes nieder. 18. Dezember 1939, als Vergeltung für Aktion haben Verhaftungen 23 Einwohner Bochnia gemacht worden, die von einer Gruppe von 29 Personen aus der Haft Amtsgericht abgeleitet begleitet werden, aus der Stadt und ihre Umgebung .Gesammelt 52 Menschen mit erhobenen Händen wurden auf den nahe gelegenen Hügel Uzbornia geführt, wo sie mit Gewehrschüssen ermordet wurden. Leichen (auch Krzyszkowski und Piatkowski, die von der Lampe entfernt nach vier Tagen) liegen in zwei Gruben an der Stelle der Hinrichtung, begruben von Juden. Die Aktion wurde direkt von Major Albrecht geleitet, begleitet von Otto Wachter, dem Gouverneur von Krakau.

Zbrodnia w Bochni – mord popełniony na 52 cywilnych mieszkańcach miasta Bochnia i okolic, dokonany przez okupanta niemieckiego w dniu 18 grudnia 1939. Obok Zbrodni w Wawrze, była to jedna z pierwszych egzekucji masowych na ziemiach Polskich oraz Generalnym Gubernatorstwie w latach II wojny światowej, w której wbrew prawu międzynarodowemu zastosowano zasadę odpowiedzialności zbiorowej.

Wydarzenia w Bochni zapoczątkował, dokonany 16 grudnia 1939, napad na posterunek policji niemieckiej, dokonany przez członków organizacji konspiracyjnej Orzeł Biały (wywodzącej się ze Związku Strzeleckiego), Jarosława Krzyszkowskiego i Fryderyka Piątkowskiego. W kilkugodzinnej walce o posterunek zginęło dwóch policjantów, w tym komendant placówki. Krzyszkowski i Piątkowski zostali ciężko ranni, a następnego dnia pochwyceni i powieszeni na słupie latarni znajdującej się przed posterunkiem policji.

17 grudnia 1939 do Bochni przyjechała karna ekspedycja w sile jednego batalionu SS i rozlokowała się w okolicach Rynku. 18 grudnia 1939, w odwecie za akcję, dokonano aresztowań 23 mieszkańców Bochni, do których dołączono grupę 29 osób wyprowadzoną z aresztu Sądu Grodzkiego, pochodzących z miasta i jego okolic (uwięzionych wcześniej za drobne wykroczenia przeciwko okupacyjnym władzom niemieckim lub osadzonych bez żadnych istotnych powodów).

Zgromadzonych 52 ludzi z rękoma podniesionymi do góry popędzono w stronę pobliskiego wzgórza Uzbornia, gdzie zostali zamordowani strzałami z karabinów. Zwłoki, w tym ciała Krzyszkowskiego i Piątkowskiego (zdjęte z latarni dopiero po 4 dniach), pochowano w dwóch dołach w miejscu egzekucji, wykopanych przez przymuszonych do tego Żydów. Akcją kierował bezpośrednio mjr Albrecht, towarzyszył mu w charakterze obserwatora gubernator Krakowa Otto Wachter.

Wald Gielczyn bei Lomza - deutsch

Las Giełczyn koło Łomży - film po polsku